Silnik bezszczotkowy BLDC (Brushless DC) to kluczowy element w robotyce, dronach i precyzyjnych napędach, a jego sterownik generuje precyzyjne pole magnetyczne, które zapewnia płynny obrót wirnika poprzez sekwencyjne sterowanie prądem w cewkach stojana. Sterowniki BLDC łączą wysoką sprawność z precyzją, dlatego są podstawą nowoczesnych układów napędowych.

Czym jest silnik BLDC i dlaczego potrzebuje sterownika?

Silnik BLDC różni się od klasycznych silników szczotkowych brakiem mechanicznego komutatora – zamiast szczotek i komutatora wykorzystuje magnesy trwałe na wirniku oraz cewki w stojanie. Stojan zazwyczaj składa się z trzech faz oznaczonych literami U, V, W, gdzie każda faza to grupa uzwojeń miedzianych generujących pole magnetyczne pod wpływem prądu.

Sterownik silnika BLDC pełni rolę elektronicznego komutatora: cyklicznie przełącza zasilanie uzwojeń stojana, tworząc wirujące pole magnetyczne, które oddziałuje z magnesami wirnika i wytwarza moment obrotowy. Bez sterownika silnik nie ruszy – prąd musi być podawany w precyzyjnej sekwencji, kierunku i momencie, aby uniknąć blokady wirnika i strat energii.

Głównymi komponentami sterownika są:

  • trójfazowy mostek półprzewodnikowy – układ MOSFET/IGBT przełączający prąd w fazach;
  • mikrokontroler – np. STM32 generujący sygnały PWM, przetwarzający pomiary prądu i napięcia oraz logikę sterowania;
  • czujniki położenia lub algorytmy bezczujnikowe – hallotrony albo estymacja na podstawie BEMF (sensorless).

Budowa typowego sterownika BLDC

Sterownik zbudowany jest wokół trzech połówkowych mostków (half-bridge), które łącznie tworzą trójfazowy falownik. Dla faz U, V, W pracuje sześć tranzystorów mocy (górny i dolny na fazę), sterowanych komplementarnymi sygnałami PWM z wprowadzonym czasem martwym, aby uniknąć zwarcia przez tranzystory.

Prąd płynie przez pary faz w cyklach (np. U–W, U–V, V–W), co przesuwa wektor strumienia magnetycznego o 60° na krok. Sterownik może komunikować się poprzez interfejsy PWM, UART lub CAN, umożliwiając regulację prędkości, kierunku i monitorowanie parametrów.

W robotyce popularne są gotowe moduły ESC (Electronic Speed Controller), które integrują elementy mocy i mikrokontroler.

Podstawowa zasada działania – algorytm 6-step (trapezoidalny)

Najpopularniejsza metoda to algorytm 6‑krokowy (6-step, trapezoidalny), dzielący pełny obrót wirnika na sześć etapów. W każdym kroku zasilane są dwie fazy, a trzecia jest otwarta, co generuje trapezoidalny kształt prądu.

Schemat kroków (dla obrotu zgodnego z ruchem wskazówek zegara):

  1. Prąd przez U+ i W- – wektor pola „ciągnie” wirnik;
  2. U+ i V-;
  3. V+ i W-;
  4. W+ i U-;
  5. V+ i U-;
  6. W+ i V-.

Każda zmiana kroku przesuwa strumień o 60° elektrycznych, utrzymując wysoki moment obrotowy.

Detekcja położenia wirnika może odbywać się na dwa sposoby. Czujniki Halla używają trzech sensorów, które wykrywają pole magnesów wirnika i przekazują sygnały binarne do mikrokontrolera. Metoda bezczujnikowa (sensorless) estymuje położenie na podstawie napięcia zwrotnego BEMF z niezasilanej fazy, które jest wiarygodne zwykle powyżej ok. 10% prędkości nominalnej.

Przykładowy kod w C dla STM32 (HAL) ilustrujący ideę komutacji 6-step:

void bldc_motor_six_step_algorithm() {
// W zależności od pozycji wirnika (z Hall lub BEMF)
switch (step) {
case 1:
HAL_TIM_PWM_Start(bldc.tim_pwm, TIM_CHANNEL_1); // U high
HAL_TIMEx_PWMN_Start(bldc.tim_pwm, TIM_CHANNEL_4); // W low
break;
// ... kolejne kroki
}
}

Mikrokontroler zwiększa lub zmniejsza numer kroku w zależności od kierunku obrotu.

Zaawansowane metody sterowania

Sterowanie sinusoidalne kształtuje prądy fazowe w sinus, co redukuje tętnienia momentu do <5% (vs. 15–20% w 6-step). Wymaga precyzyjnego PWM oraz pomiarów prądu/napięcia.

Field Oriented Control (FOC) wykorzystuje transformaty Clarke/Park do regulacji składowych Id/Iq, zapewniając niezależną kontrolę momentu i strumienia oraz sprawność często >95%. FOC to standard w serwonapędach i robotyce precyzyjnej.

Porównanie metod sterowania:

Metoda sterowania Zalety Wady Zastosowanie
6-step (trapezoidalna) prosta implementacja, niski koszt tętnienia momentu, hałas drony, wentylatory
Sinusoidalna płynniejsza praca, cichsza wyższa złożoność obliczeniowa napędy precyzyjne
FOC maksymalna efektywność, pełna kontrola wymaga DSP/mikrokontrolera z FPU roboty mobilne, serwomotory

Sterowanie bezczujnikowe (sensorless)

W sterowaniu bezczujnikowym pozycja jest szacowana z BEMF niezasilanej fazy, którego poziom rośnie wraz z prędkością obrotową. Przy starcie stosuje się open‑loop alignment (wstępne ustawienie wirnika), a następnie płynne przejście do estymacji. Zalety: brak czujników (niższy koszt, mniejsza awaryjność). Wady: konieczność osiągnięcia minimalnej prędkości dla wiarygodnej detekcji.

Zastosowania w robotyce i elektronice

Sterowniki BLDC dominują w następujących obszarach:

  • dronach i robotach mobilnych – wysoki stosunek mocy do masy, precyzyjna regulacja prędkości;
  • ramionach robotycznych – FOC dla dokładnego pozycjonowania przy niskich tętnieniach momentu;
  • wentylatorach i pompach – sterowanie bezczujnikowe dla niezawodności i cichej pracy.

Przykładowo, w dronie sterownik ESC przetwarza sygnał PWM z kontrolera lotu, regulując obroty nawet do 50 000 obr./min.

Wyzwania i praktyczne wskazówki

  • ochrona układu – czas martwy rzędu mikrosekund w każdym półmostku zapobiega zwarciu przez tranzystory i ich uszkodzeniu;
  • efektywność i termika – odpowiednie chłodzenie tranzystorów MOSFET, niskie Rds(on), właściwy dobór dławików/uzwojeń pod prąd ciągły;
  • implementacja algorytmów – korzystaj z pakietów jak STM32 Motor Control SDK przy FOC, weryfikuj pętle prądowe i prędkościowe na oscyloskopie;
  • rozruch i synchronizacja – problemy przy niskich prędkościach ogranicza wstępne ustawienie wirnika (alignment) i łagodne rampy przyspieszenia.